28-03-2015
Κάρρε Ότις: Μακάρι να ήξερα όταν ήμουν 20 ετών

photo

Κάνοντας τον απολογισμό της και έχοντας υποστεί τις συνέπειες της αυτοκαταστροφικής ζωής της, η Κάρε Ότις αποκαλύπτει τα 10 πράγματα που εύχεται να ήξερε για την υγεία όταν ήταν ένα 20χρονο σούπερμοντελ.


Εκτός από τα ναρκωτικά, το αλκοόλ, τις διατροφικές διαταραχές και τη σεξουαλική κακοποίηση, η μανία για τον έλεγχο του βάρους της ήταν καταστροφική. Κάτι μάλλον αναμενόμενο, δεδομένου ότι υπήρξε ένα από τα πιο επιτυχημένα σούπερ μόντελς.  Όπως αποκαλύπτει η ίδια, όμως,  οι ανθυγιεινές μέθοδοι που χρησιμοποιούσε για πολλά χρόνια με στόχο να ελέγχει το βάρος της είχαν φυσικές επιπτώσεις.

«Μπορεί να βρήκα τον τρόπο για να χωρέσω προσωρινά σε μικροσκοπικού μεγέθους δείγματα για τη δουλειά μου, αλλά ήμουν συνεχώς εξαντλημένη, πεινασμένη, κυκλοθυμική και απογοητευμένη».

Είχε εφεύρει δικές της δίαιτες, είχε δανειστεί προγράμματα διατροφής και άσκησης από άλλα μοντέλα και ήταν πεπεισμένη ότι η πείνα θα της εξασφάλιζε ένα τέλειο σώμα.

Όπως η ίδια εξομολογείται, δεν συμβουλεύτηκε ποτέ διατροφολόγους και δεν είχε ιδέα για την σύνδεση σώματος-πνεύματος. Κατέστρεφε το μεταβολισμό της, τα όργανά της και τη γενικότερη υγεία της. Με την επίμονη προσπάθειά της να βελτιώνει συνεχώς την εμφάνισή της, στερούσε από τον εαυτό της την πνευματική και τη σωματική υγεία.

«Μετά από 20 χρόνια πείνας, απέκτησα 3 τρύπες στην καρδιά. Τα δόντια, τα νύχια και τα μαλλιά μου έπεσαν. Αυτό που έβλεπαν στις φωτογραφήσεις ήταν περούκες και ποστίζ που φρόντιζαν γι αυτά οι επαγγελματίες κομμωτές», είχε δηλώσει σε συνέντευξή της στη Vogue Αυστραλίας.

 

10 πράγματα που εύχεται να ήξερε


1. Είμαστε αυτό που τρώμε


Αν το πίστευα αυτό τότε θα ήμουν πιο προσεκτική στις διατροφικές επιλογές μου, καθώς θα ήξερα ότι αυτές έχουν άμεση επίδραση τόσο στο πώς νιώθω, όσο και στο πώς φαίνομαι. Σήμερα, επιλέγω φρέσκα, οργανικά τρόφιμα, γιατί πιστεύω ότι με θρέφουν σε ένα βαθύτερο κυτταρικό επίπεδο. Ζω σε ένα αγρόκτημα, όπου έχω τη δυνατότητα να καλλιεργήσω τα περισσότερα υλικά των γευμάτων μου. Έχουμε τα δικά μας κοτόπουλα, το δικό μας γάλα από την αγελάδα μας και σχεδόν όλες οι τροφές μας προέρχονται από την τοπική κοινότητα.

 

2. Δεν είναι όλα τα λίπη «κακά»


Νόμιζα ότι όλα τα λίπη είναι ανθυγιεινά. Τώρα καταλαβαίνω ότι ναι μεν τα τρανς λιπαρά δεν είναι καλά για' μένα, αλλά κάποια άλλα είναι. Τα «καλά» αυτά λίπη με βοηθούν όλο και περισσότερο καθώς μεγαλώνω. Τις αρθρώσεις μου, την επιδερμίδα μου, τα μαλλιά μου, ακόμα και τις ορμόνες μου. Διαπίστωσα ότι αν δεν λαμβάνω αρκετή ποσότητα από τα «καλά» λιπαρά μέσα στην ημέρα μου, έχω μεγαλύτερη επιθυμία για ανθυγιεινές τροφές. Τώρα προτιμώ το αβοκάντο, το ελαιόλαδο και τα αμύγδαλα.

 

3. Όσο πιο συχνά τρώω, τόσο περισσότερο ενισχύω το μεταβολισμό μου


Αυτό είναι κάτι που ποτέ δεν πίστευα, αλλά ορκίζομαι ότι λειτουργεί σ' εμένα. Όχι γιατί είναι ένα «τρελό» εργαλείο για την απώλεια βάρους, αλλά γιατί όταν τρώω τακτικά είμαι περισσότερο ζωντανή, χορτασμένη, σταθερή στις διαθέσεις μου και λιγότερο επιρρεπής στην υπερφαγία. Απολαμβάνω το φαγητό κάθε 3-4 ώρες.

 

4. Δεν χρειάζεται να ασκούμαι μανιωδώς για να είμαι σε φόρμα


Καθώς μεγαλώνω, με ενδιαφέρει περισσότερο η διατήρηση της ευελιξίας, έτσι ώστε το σώμα μου να είναι ένα άνετο μέρος για να «κατοικώ». Και η αύξηση της βασικής μου δύναμης είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς με βοηθάει να ξεπεράσω τους περιορισμούς από έναν τραυματισμό στην πλάτη. Η προπόνησή μου σήμερα στοχεύει στη συνολική υγεία του σώματός μου και όχι στην επίτευξη κάποιου είδους προσωρινής σωματικής τελειότητας. Νιώθοντας άνετα στο τελικό μου σπίτι - το σώμα μου- είναι αρκετά τέλειο για μένα!

 

5. Ο ύπνος είναι υποτιμημένος


Ένας καλός νυχτερινός ύπνος είναι για 'μένα προτεραιότητα αλλά δεν λέω όχι και για λίγη ξεκούραση ή έναν υπνάκο κατά τη διάρκεια της ημέρας, αν βρω την ευκαιρία. Συνήθιζα να εξοντώνω τον εαυτό μου με ατελείωτα ξενύχτια και πραγματικά πίστευα ότι δεν υπάρχει αντίκτυπος. Σήμερα, η ξεκούραση είναι θησαυρός και βλέπω πόσο άμεσα επιδρά στη διάθεσή μου και στα επίπεδα της ενέργειάς μου.

 

6. Πάντα υπάρχει λίγος χρόνος για άσκηση


Ως ένα ανασφαλές μοντέλο, ασχολούμουν ψυχαναγκαστικά με την άσκηση και όταν δεν δούλευα, αφιέρωνα σ' αυτήν όλη μου την ημέρα. Σήμερα έχω επιλέξει την υγιή δραστηριότητα και νιώθω πιο δυνατή από ποτέ. Όντας μητέρα, σύζυγος και επιχειρηματίας, ο χρόνος για τον εαυτό μου είναι περιορισμένος. Μερικές φορές μπορεί να κάνω γιόγκα ή πιλάτες. Τις περισσότερες φορές, όμως, επιλέγω να συνδυάζω την άσκηση με άλλες δραστηριότητες. Οι περισσότερες επαγγελματικές μου κλήσεις, για παράδειγμα, γίνονται κατά τη διάρκεια μιας πεζοπορίας ή ενός περιπάτου.

Ορισμένοι συνεργάτες μου γνωρίζουν ότι αν με καλέσουν το πρωί ενδεχομένως να με ακούσουν λαχανιασμένη. Οι εξωτερική φυσική δραστηριότητα στον ήλιο, τη φύση, τον καθαρό αέρα- αποτελεί για 'μένα προτεραιότητα, καθημερινά, έστω κι αν πρόκειται μόνο για 20 λεπτά. Είναι κάτι που με κάνει να αισθάνομαι καλύτερα. Και τώρα πια δίνω πολύ μεγαλύτερη έμφαση σε αυτό απ' ότι στην εξωτερική μου εμφάνιση.

 

7. Το να τρως καθιστός είναι ζωτικής σημασίας


Ποτέ δεν είχα σκεφτεί ότι το να καθίσει κανείς να φάει είχε τόσο μεγάλη σημασία. Μία δουλειά, το γυμναστήριο ή ένα πάρτι ήταν πιο σημαντικά για 'μένα απ' το να διαθέσω λίγο χρόνο για το φαγητό.  Τώρα, όμως, με δύο νεαρές κόρες, υπενθυμίζω καθημερινά τη σημασία της χαλάρωσης κατά την ώρα του γεύματος. Τη σημασία του χρόνου για την απόλαυση του φαγητού και τη χώνεψη. Η επισήμανση αυτή αποτελεί εφόδιο για τα παιδιά μου και προσφέρει σ' εμένα μία πρωτόγνωρη εκτίμηση για το φαγητό, το χρόνο με την οικογένεια και το σώμα μου.

 

 

8. Η συναίσθηση οδηγεί σε υγιεινότερη διατροφική πρακτική


Η καθημερινή πνευματική μου εξάσκηση (διαλογισμός, βαθιές αναπνοές ή ακόμα και 5 λεπτά προσευχής), όχι μόνο μου δίνει μία αίσθηση ψυχικής και συναισθηματικής ισορροπίας, αλλά εξελίσσει σε μεγάλο βαθμό και τη φιλοσοφία μου για την υγιεινή ζωή, τις σχέσεις ή ακόμα και τις διατροφικές επιλογές. Θέτει μία θετική προϋπόθεση για την ημέρα: Νοιάζομαι για τον εαυτό μου. Νοιάζομαι για τους άλλους. Νοιάζομαι για τη ζωή. Είμαστε όλοι συνδεδεμένοι. Με αυτήν την νοοτροπία τείνω να ανταποκρίνομαι στη φυσική πείνα (και όχι στη συναισθηματική) καθώς και να επιλέγω θρεπτικές τροφές.

 

9. Ο τρόπος που μιλάω στον εαυτό μου επηρεάζει τον τρόπο που τρώω


Θέτω στον εαυτό μου τα ίδια ερωτήματα που θέτω και στα κορίτσια μου: «Είμαι πεινασμένη;», «Τι θέλω να φάω;» «Τι ζητάει το σώμα μου;». Αυτός ο εσωτερικός διάλογος με βοηθάει να διατηρώ τον έλεγχο. Μερικές φορές, όταν πρόκειται απλά για ένα αίσθημα έλλειψης χρησιμοποιώ μια λίστα ερωτημάτων ευεξίας:

Χρειάζομαι νερό;

Φαγητό;

Τι είδους φαγητό;

Χρειάζομαι έναν υπνάκο;

Μήπως χρειάζομαι λίγη λιακάδα;

 

10. Το φαγητό δεν είναι ένας φίλος, ένας εχθρός ή κάτι ενδιάμεσο


Αντί να κάνω πάρτι με τους φίλους μου, απολαμβάνω πλέον την παρέα τους πίνοντας γευστικό τσάι, μαγειρεύοντας και κάνοντας μεγάλες συζητήσεις που τρέφουν το πνεύμα μας, όπως και το σώμα μας. Δεν  μοιράζομαι, πλέον, διατροφικές συμβουλές μαζί τους, αλλά συνταγές.

Ήταν τόσα πολλά που συνήθιζα να αποφεύγω. Είχα μια λίστα από «κακές» τροφές στο μυαλό μου και τις απέφευγα με οποιοδήποτε κόστος. Αν έκανα ατασθαλίες στους δικούς μου περιοριστικούς κανόνες, θα τιμωρούσα τον εαυτό μου με ανθυγιεινές αντισταθμιστικές συμπεριφορές. Τώρα λειτουργώ με μέτρο σε όλα και προωθώ αυτό το μοντέλο και στα παιδιά μου.